dinsdag 27 januari 2015

Strijd in de ochtend


Vanochtend in alle vroegte, met verstand op nul en blik op oneindig, koerste ik in de Strada richting werk. Ik was een half uur later dan normaal en moest vaststellen dat er ondanks de kou al aardig wat renners op pad waren. Ik moest denken aan Angelo de Griekse Speer, zou hij nog fietsen? Ik heb hem al lang niet meer gezien. De laatste keer liep slecht af, het was een half jaar geleden of zo, nek-aan-nek race tussen Weesp en Amstelveen. In de laatste 100 meter weet ik de kop weer te nemen maar dan knalt mijn ketting  er af op een drempel die ik met te hoge snelheid nam…

Op het lange pad naast het spoor tussen Muiderberg en Weesp doemen in de verte een paar gepaarde felle achterlichten op,boven elkaar. Zou het de velomobiel van Jurren zijn of Erwin? De lichten komen in rap tempo dichterbij, dus het is niet Jurren. Erwin dan misschien? Nee, daar zijn de lichten niet fel genoeg voor. Angelo de Griek misschien, want ik ben wat later vandaag? Kan eigenlijk ook niet want Angelo doet nauwelijks aan verlichting. Als ik dichterbij kom blijkt het een racefietser te zijn en ik wil hem voorbijschuiven.  Edoch, de racefietser baadt al enige tijd in het licht van mijn Monster-Lights en hij beseft dan wel dat Velotejo hem in de wielen hangt. De snelheid van de race-fietser gaat in rap omhoog naar zo’n 32 kpu. Ik moet er dan ook een tandje bij opgooien en al snel gaan we 35kpu tegen de wind in. Dat vind ik wel even genoeg en blijf hem in z’n staart hangen. Doorgaans gaat een wielrenner snel “dood” als hij zo boven z’n macht fietst maar hij geeft niet snel op…  Dit is een taaie, een krachtpatser is het! Helaas in Weesp rij ik me vast op het marktplein tussen de kratten met vis en kramen die al in alle vroegte al worden opgezet. Ik toeter nog flink naar de visboer met het dringende verzoek om z’n troep snel aan de kant te zetten, ik heb haast, ik ben in gevecht ! Nee hoor … en ik moet uitstappen.

Een kilometer of 7 verder in Zuid-Oost krijg ik de koene wielrenner weer voor me maar nu ben ik zo slim om mijn Monster Lights te doven zodat ik schalks naast hem kan komen en kon zien wie de vastberaden pedaleur zou zijn.  Angelo…., toch Angelo! Angelo de Griek!  Heerlijk ! We maken elkaar het leven al zo een jaar of 15 zuur, en vooral het zijne dan J  Even kletsen en dan weer het gas op de plank ….  Oeps… geen slimme timing; twee verkeersdrempels in het fietspad, twee verkeerslichten en het fietsviaduct over de A2. Dat zijn zware belemmeringen voor een velomobiel met een berijder van meer dan 100kg, maar niet voor six-pack Angelo. De snelle strijder ligt al snel een paar honderd meter vooruit. Maar het tij keert weer en krijg ik vrij baan op de Middenweg parallel aan de A28 en ik schuif de trottles naar 38kpu en kom rap naderbij. Angelo besluit dan in uiterste wanhoop de short-cut  te nemen door het park en over het enge paadje door de Ouderkerkerplas; 400 meter lang over water, 1.20 meter breed, geen reling,  van glad hout en het heeft hier en daar gevroren …… Ik heb hem dan ook niet meer teruggezien …
 

maandag 26 januari 2015

Het is weer zo ver …..




 


 
 
 


Vorige week toerde ik rustig naar het werk. Met rustig bedoel ik “lage snelheid”. Primair vanwege windkracht 7 “headwind” en secondair vanwege -1 graden C en tertiair omdat het verrekte vroeg was.

 

De Draaibrug naast Schiphol-Oost over de ringvaart is al een jaar buiten werking en de laatste weken ook voor fietsers en velomobielen dus verplicht over de naastgelegen Ringvaartbrug. Route iets korter maar wel met een paar verkeerslichten met drukknop. Met de VMO canopy op de Strada zijn drukknoppen erg lastig dus schiet ik de laatste tijd maar de rijbaan op zodat ik tussen het autoverkeer met het gewone lichtenspel kan mee-vloeien. Vanwege mijn discutabele reputatie was de Marechaussee al snel op de hoogte en zette een val op waar ik met open ogen in reed.

Ze zetten de eerste aanval in met “u rijdt op de rijbaan en u heeft daarvoor niet de juiste verlichting”.  Huh? Ik heb een “B&M Lumotec IQ Cyo premium 80 lux met dimstand (van binnenuit verstelbaar)” en twee dimbare "Cookie Strada Monster Lights" en 3 felle achterleds. Toen werden ze wel even stil natuurlijk, maar niet lang. “Uw fietsdinges is gevaarlijk op de weg, men ziet u niet”.  Tsss 2.50 meter lang, 90 cm hoog en een felle kleur! …. “U mag niet met uw fiets op de rijbaan ! “. Nou, mijn fiets is breder dan 75cm en daarmee hoef ik niet op het verplichtte fietspad.

De Marechausseeagenten begonnen te twijfelen maar raakten ook door hun argumenten heen en kozen dus maar voor hun elektronisch sanctiesysteem. We schrijven hem vast uit en gaan het tot op de bodem uitzoeken, we bellen u op met onze bevindingen. Het zal wel veel uitzoekwerk zijn want ik heb na anderhalve week nog niets van hen gehoord. Houden zo !

 

 


 
 
 

 

dinsdag 30 december 2014

Het net een beetje meer......


 

 Het verbeterde e-systeem

Een paar jaar geleden had ik de Strada van voormalig Vrouwlief omgebouwd met een e-assist.  Ik heb zelf ook een paar maanden met het systeem gereden, heeeeerlijk !!! Bijvoorbeeld de OlieBollenTocht van 2011 terug naar huis (toen even zonder snelheidsbegrenzing J) bij -4 graden en tegenwindkracht 6 wist ik een paar knapen van Velomobiel en zelfs Jurren gemakkelijk voor te blijven. Helaas verraadde het gezoem onder de motorkap mijn doortrapte spel en heb ik nog steeds een betwijfelde reputatie in de VB community.… Het systeem werkte dus goed (ik had het tenslotte zelf ontworpen) maar het had ook wat kinderziekten, hele lastige ziekten….
Nadat de motor betreurenswaardig een “burn-out” opliep  heb ik het systeem uitgebouwd en weggelegd.  Sindsdien heb ik het weer zwaar als ik met Beaubleu en de StradaExpress van Almere naar Schiphol commute.

Ondanks de problemen was de e-assist heel comfortabel want met 250 watt heeft het systeem meer vermogen dan een doorsnee Almeerse wielrenner. De gewenste ondersteuning van het systeem is instelbaar met een aantal vermogensinstellingen met voorkeuze knoppen op de pedelec, of met de duim-throttle. De voorwiel-hubmotor die ik gebruikte (normaal geïnstalleerd in het wiel van een oma-fiets),  topt normaal gesproken de snelheid af bij 25kpu maar omdat de motor nu in de velomobiel op de trapas zit en “mee schakelt” blijft hij bij alle snelheden ondersteunen. Gelukkig kun je de elektronica afstellen op de signalen van de wiel-snelheidssensor zodat de ondersteuning dan bij ongeveer 25kpu inhoudt. Echter onder de 25kpu bij een flinke beklimming met bagage geeft hij maximum vermogen maar ook maximum warmte. De constructie van de minimotor is zodanig dat de warmte lekker binnen in de motor blijft in plaats van te fungeren als verwarming voor je voeten. Dit gaat dus niet goed.

Vriendin VeloLies heeft ook een Velomobiel die doorgaans ver achter me rijdt. Dit ligt echter niet aan de velomobiel, dat zal ik even uitleggen: Ten eerste door iets wat alle vrouwen schijnen te hebben, iets ondoorgrondelijks voor mannen…..; heel veel handelingen die niets met fietsen te maken hebben, handschoenen, muts, spiegeltje afstellen, andere muts, sjaaltje, navigatie instellen als je al rolt, oh ik moet de hond nog even uitlaten enzo, etc. Je begrijpt het wel. Ten tweede rijdt ze wat trager bij optrekken en klimmen doordat ze minder mechanisch vermogen kan produceren. Dus heb ik het  e-assist setje weer tevoorschijn gehaald en de problemen aangepakt.

De problemen:

De kettingen liepen er steeds af en het liefst zaten ze met elkaar in de knoop zodat ik met zo een incident na 15 minuten klooien in de kou pas weer verder kon. Het duurde lang voordat ik de simpele oorzaak begreep: omdat het derailleur systeem maar één voorblad heeft (het tweede blad is voor de hulpmotor) en omdat het linker stuurhandvat een duim-throttle kreeg had ik de voor-derailleur geheel gedemonteerd. Als je dan met je been tegen de kettingbuis hangt, duw je de lange ketting van het grote voorblad en loopt hij in de korte ketting van de e-assist. Dit maakt hele nare geluiden, zelfs te horen als je er achter fietst… Een simpele steun aan de kettingbuis verhelpt dit nu.

De korte ketting van de e-assist varieert in spanning bij de omwentelingen van de motor en van het kleine kettingblad, en door de korte ketting heb je te weinig marge om een afgelopen ketting weer simpel te monteren. Leo van Alligt adviseert een kettingspanner die deze problemen oplost.

Kettingspanner en steun

De motorsteun die ik had ontworpen en die is gelast door Allert van Velomobiel.nl was iets te zwak en flexte en begon te scheuren. Allert heeft de steun met wat schaarplaten verstevigd.


Verstevigde steun
 
In de trapas behoort een vrijloop zodat je voeten niet worden meegesleurd door de motor als je even je voeten wilt stilhouden. De aanvankelijke vrijloop die ik had gekocht bij Akkurad begaf het al na zo een 1000km. Op mijn e-mails reageerden ze niet…. Recent bij Leo van Alligt een veel betere gekocht.

De doorgebrande minimotor heb ik vervangen door een zelfde soort minimotor van Devi-comfort. Echter deze motor krijgt nu veel koel gaten en pijpjes die door centrifugaal werking de koellucht door de motor ventileert. Het blijkt in de praktijk te werken, dit is te merken aan de “hete olielucht” die in de velomobiel hangt na een flinke klim zoals eergisteren met de oliebollentocht….. Heet wordt de motor dus nog wel maar hopelijk niet boven de maximum 120 graden.

  


motorhuis met extra koeling


 
 
 
 
De aangekochte motor heeft ook een leuk display met snelheidsindicatie en vermogensinstellingen.

 

 

 
 
 
 
 
Met de oliebollentocht van 2014 heeft VeloLies het systeem goed kunnen testen en met veel voldoening. In de 2 kilometer klim met licht motorgezoem wist ze met veel gehijg en een lage e-assist iedereen voor te blijven met een verrassend laag  energieverbruik tijdens de tocht. Mogelijk doordat het overvloedige ijs op de wegen de snelheden van een kleuterdriewieler niet overtroffen maar ook omdat VeloLies de ondersteuning doorgaans maar weinig gebruikt en primair vol trots zelf de energie levert. Gedurende het volgende jaar zal de duurzaamheid van het verbeterde systeem zich bewijzen!


Voor mijn eigen eigen Strada zoek ik ook een e-ondersteuning. Ik ben uit op een duurzaam systeem met een middenmotor. Sommige systemen zoals Bosch zijn niet voor een particuliere prutser te koop en zijn ook erg prijzig. De Bafang 8Fun is te breed voor mijn toepassing zodat mijn maatje 46 vast loopt in de neus van de Velo. De Sunstar S03 is leuk maar heeft nog geen hollowtech trapas. Een paar andere systemen te onbekend. Nog even zoeken dus…..

 

zondag 21 december 2014

Hulde aan de Wegenwacht !


 
Enkele dagen geleden in de oh zo vroege ochtend tijdens mijn forenzenrit naar Schiphol trachtte ik een kruising over te steken in Weesp, echter de velomobiel gedroeg zich ineens als een hometrainer wat de inspanning merkbaar verlichtte, echter ik kwam geen centimeter meer vooruit wat dan weer nadelig was voor mijn doelstelling om eens op tijd op kantoor te zijn.  Na wat initieel sleutelwerk moest ik concluderen dat er meer kennis, kunde, koffie en gereedschap nodig zou zijn.
 
 
 
 
Enkele jaren geleden had ik me geabonneerd op fietspech-hulp bij de ANWB. Een mooie kans om dit eens te testen en de dienst dan ook opgebeld “het kan een half uur tot een uur duren”. Gelukkig strandde ik bij een bemand BP tankstation met versnaperingen. De juffrouw achter de kassa die mijn bezwete lichaam in opperste extase aanschouwde bood me spontaan een koffiemuntje aan. Na  drie kwartier arriveerde er een zeer vriendelijke Wegenwachtmonteur die zo heus ook fietsgereedschap en onderdelen bij zich had. De brave man was in het verleden fietsenmaker geweest en wat mij betreft komt dit goed van pas!


 
Na wat sleutelwerk kwam de man tot de conclusie dat de vrijloop in het achterwiel het had begeven en zoiets zat niet in z'n onderdelen lade. Daar het maandag was, was er ook geen enkele fietsenmaker in de regio open. De man bood aan om zonder kosten een afsleepdienst te regelen die mij naar huis kon brengen of zelfs naar Dronten naar de velomobielenfabriek. Het "zonder kosten" sprak mij wel aan maar wel moest ik dan weer een uur wachten, en ongeduldig als ik van nature ben had ik daar niet veel trek in. Vriendin Liesbeth  woont vlakbij de plaats des onheils en was die dag vrij en dus belde ik haar of ze met de Espace kon langskomen om mij te halen. Espace, fantastische auto, weer geen probleem voor een Strada!
 


 

woensdag 17 oktober 2012

Wat komt ons nu voorbij ???


Beetje wind mee en met een gangetje van 35kpu schoven Cookie en ik over het spoorbaanpad. Het vreemde getjilp achter ons werd snel luider en plotsklaps werden we dan ook vlot ingehaald door een jongeman met zeer hoog toerental op een oude damesfiets met roestige ketting zonder versnellingen. Deze schande was moeilijk te dragen dus voerden we het tempo op, pas na enige tijd en boven de 40kpu konden we hem lossen …. Proficiat!  Hij had er zichtbaar lol in!
 
 

maandag 15 oktober 2012

doorgezakte veren


Kuilen en hobbels passeer ik al een hele tijd niet meer onopgemerkt. Ik was me er flink van bewust dat oneffenheden flink werden doorgegeven aan de bestuurder, maar niet meer zo dat het eigenlijk niet hoorde totdat een medevelonaut me er op wees dat er wel erg weinig ruimte zat tussen de band en de wielkast. Wanneer ik in  de Strada zat kon ik niet eens mijn pink ertussen krijgen; de veren zijn helemaal gebottommed. Dus maar eens vergeleken met Jurren en Erwin .
 
 
Bij Jurren bestaat er een flinke ruimte van wel 4 cm, Erwin maar enkele centimeters en heeft dus ook weinig vering meer.
 
Omdat ik afgelopen zaterdag toch naar Velomobiel.nl moest daar om advies gevraagd en de oplossing blijkt simpel, stuggere veren. Niet opgebouwd uit een zachte en stugge veer, maar een veer uit éen stuk stugger materiaal.

Bij inbouw blijkt ook een veer gebroken, maar alles is wel lekker gesmeerd en zonder slijtage (het veerde/bewoog ook nauwelijks natuurlijk). De veerpoot is een mooi en simpel ontwerp!


 
 
Met de nieuwe veren weer volop ruime wat betekend dat er weer veerweg bestaat. En dat merk je met rijden, wat een verschil!
 
's ochtends eerder op de terugweg vanuit Dronten in de regen ook weer een lekke band, dat deed me beslissen op meteen maar de 3 nieuwe Marathons Plus te monteren die ik al klaar had liggen voor het winter seizoen.


dinsdag 4 september 2012

Duoligger met Wolf

Vandaag tijdens mijn forenzenrit terug naar huis krijg ik ver voor me op de Holandsebrug een breed en laag profiel voor me. In eerste instantie lijkt het me een Kettwiesel, maar toch breder. Even later valt mijn mond nog verder open (stond al open vanwege het beklimmen van de brug) en passeer ik een wel heel bijzondere ligfiets! Een grote lage duozitter met een enorme hond achterop die braaf in de mand om zich heen kijkt. Even een praatje en het sportieve koppel is zeker genegen te stoppen zodat ik de fiets goed kan bekijken en een paar fotoos kan maken. De fiets blijkt lang geleden gebouwd te zijn door Flevobike voor een bruiloft en via fietsenbouwer “Zephyr” te zijn terechtgekomen bij de huidige eigenaren in Almere. Het koppel heeft wat aanpassingen gedaan aan wat componenten zoals de remmen en een prachtige  bagagebak gemaakt welke is geïntegreerd met de zetels die in verstek staan.

Het gewicht van de stalen fiets valt me mee en op mijn vraag “hoe rijdt het” krijg ik als antwoord:  “erg goed en stabiel” , “maar  in de klim trapt het wel wat zwaar”.  Ja, kan het me voorstellen zo met de grote wolf aan boord. Maar het is de moeite waard, de hond heeft er zichtbaar plezier in!

Uniek en fantastisch!