zaterdag 9 september 2017

Gehakt met tomatensaus in mijn banden

 











Afgeopen vrijdag rol ik lekker over de weg naar het werk. Het is nog donker maar ik heb prima zicht door de goede verlichting van mijn Velomobiel. Stevige tegenwind en het plenst van de regen, het deert me niet, ik zit lekker te pedaleren in mijn warme bakkie. Wie doet me wat ! ..... Toch ... ? Oh neeee ... De neus van de velo begint te zoeken en het fietsen gaat zwaarder en de snelheid neemt desondanks stevig af. Ik heb dit al vaker meegemaakt en het betekent niet veel goeds. Holyshit, ik zat zoooo lekker .......

 

 
Toch een primeur; mijn eerste lekke band met de QV; 1200km op de teller. Ik rij nog op dunne lichtrollende zomersliks, Scorchers aan de voorzijde en F-Lites achter. Deze banden staan niet bekend om hun lekbestendigheid maar gelukkig dankzij de antilekvoeistof loopt de band niet geheel leeg. Ze is wel veel te zacht om verder te rijden. Beetje bijpompen dacht ik nog dan kan ik weer verder maar het anti-lek propje schiet los en de band blijft fluiten tot hij helemaal leeg is. Dan maar wisselen, binnen en buitenband tegelijk en in een kwartiertje gefikst.

Eerdere ervaringen met antilekvloeistof waren ook al niet zo bevredigend.

 
 

Thuis de lekke band bekeken en ik vind er een sneetje in van 2mm (bij zachte band). Ook voel ik een paar stevige gezwellen in de band die mij verontrusten, het moet er uit. Ik concludeer dat alle anti-lekvloeistof is gaan stollen dus snij ik de band open om de prut er uit te laten. Tot mijn verbazing komt er een bord vol gehakt uit met tomatenroomsaus. Tja, de jongens en meisjes van Velomobiel.nl proppen hun lunch maar in mijn banden. Nu begrijp ik waaron ze zo dun zijn J.

Mogelijk ook is het uitgewerkte  anti-lekvloeistof met ook nog veel aktieve vloeistof.

Bij het wisselen van de andere 3 banden voel ik ook daar stevige klonten, jammer dus, er mankeerde relatief niets aan de lekke band ....

Zuinig als ik ben de lekke band twee plakkers gegeven en weer gemonteerd met de meer betrouwbare All Season Schredda’s rondom.

 

zondag 27 augustus 2017

Magneetkap


Magneetkap,
Ik was het al van plan met de Strada waarvoor ik 7 jaar geleden al 20 supermagneetjes kocht maar het is er niet van gekomen. Gelukkig nog 6 magneetjes over waarvan er in het proces 2 sneuvelden; de magneetjes zijn erg fragiel en springen op een afstand van 10cm vrolijk naar elkaar om vervolgens te breken…  Gelukkig had ik nog een paar gekromde magneetjes liggen (van een verbrandde naafmotor) die voor deze toepassing perfect uitkomen.

De gekromde magneten onder de rand geplakt met epoxy lijm. De ronde magneetjes op de buitenkant geklikt en met dubbelzijdig tape de magneten overgenomen op de schuimkap. Een uitsparing voor de magneetjes in de kap uitgesneden en ingelijmd met weer epoxy. Goed op de polariteit letten !
Drie van de vijf klittenbanden verwijderd omdat deze niet meer nodig zijn en tussen de magneten kunnen komen. De achterste twee voorlopig behouden uit zekerheid voor het geval van harde wind.






Ook twee magneten onder de neus gelijmd zodat de kap tijdelijk op de neus blijft liggen bij het in en uitstappen.

Werkt allemaal erg goed !

video

video



Insteekrand,
Vorige week ook een “insteekrand” gemaakt om de soft top eronder te schuiven zodat deze geen lucht en regen hapt. Eigenlijk bij de QV niet echt nodig omdat de schuimkap al erg netjes aanligt. Bij mijn Strada’s lagen de hoeken wel 4 mm open dus in mijn ogen was de rand daar wel echt nodig. Een aanvullend voordeel van de rand is dat deze de kap natuurlijk veel steviger vast houdt dan magneten.

Bij de Strada (en standaard QV) heeft de neus een kromming in één richting (enkel-gekromd in vaktermen) en kon ik de rand maken van een aluminium plaatje. De QV+ daarentegen heeft “borsten” (dubbele kromming) dus daarom een passende rand gelamineerd van glas-epoxy en bekleed met decoratie tape.










vrijdag 25 augustus 2017

Forenzen met StradaExpress

Vanmiddag lekker getoerd met Erwin Captain S.tradaExpress met een heerlijk weertje op onze prachtige route naar huis.


Uiteraard de kans om ons eens goed op de foto te zetten:




Vriend en collega Erwin in z'n Strada 





Na ander halfuur zitten op te scheppen over de fantastische kwaliteiten van mijn nieuwe QuattroVelo dan plots aan het einde van de route .... shit … de ketting van het spanwiel … In 10 seconden gefikst maar de camera kon ik helaas niet ontwijken.











dinsdag 15 augustus 2017

De sluitpost

Zonder blikken of blozen koop ik een fiets van ver over 8000 Euro maar op fietsschoenen in het verleden altijd bezuinigd; dan ging ik naar de Decatlon of andere sport-super en pas wat schoenen uit de aanbieding en dan koop ik toch maar een maat groter zodat ze niet te strak zitten.

Hier links de ouwetjes uit 2011.

Omdat ik altijd koude tenen heb tijdens fietsen voor de verandering eens naar een schoenenspecialist en kwam uit bij “Bikeshoes4you” in Nijkerk. Na een gedetailleerde meting van “voetdruk”, voetbreedte, hoogte, lengte, kniestand en de inventarisatie van wensen en problemen kreeg ik een aantal schoenen voorgesteld; het blijkt dat ik een hoge en brede voet heb en de linker voet 6mm langer is dan de rechter. De koude tenen kunnen komen doordat het drukpunt verkeerd onder mijn voeten komt. Dus ik heb een schoen nodig met een stugge zool en de SPD clip zo ver mogelijk naar de hak om de druk van mijn tenen te halen.
Na wat passen eindig ik met “Lake” schoenen met een carbon zool en een maat kleiner dan ik was gewend. Het leer was ook heel zacht en speciaal maar de details ben ik kwijt... Geen kunststof in ieder geval.

De nieuwe "Lake's"

Boven de oude Shimano's en onder de nieuwe Lake schoenen. Ondanks dat de Lake groter is van binnen, toch significant kleiner van buiten.




Afgelopen winter heb ik bij “Bikeshoes4you” al een paar nieuwe Northwave winterschoenen gekocht die mij ontzettend goed bevallen. Ook geen goedkope schoenen, maar wel heel goed !







Oh ja, je kent me, de oude schoenen doen het nog, dus die gaan naar zolder naast 3 generaties andere klote schoenen :-)

zaterdag 12 augustus 2017

Tadaaaah

Afgelopen week kreeg ik mijn nieuwe QV geleverd en al 250km mee gereden, wat een fijne fiets !  Je merkt direct dat er 15 jaar evolutie is in het nieuwe ontwerp zit vergeleken met de vorige velomobielen die ik had. Door de vier wielen (ipv3) en de uitgekiende suspensie veel stabiler in de bochten en door de betre aerodynamica met nog minder inspanning een lekker tempo. Het interieur, kettingtunnnel etc veel mooier afgewerkt. De grote kofferbak bevalt ook heel goed.







Vandaag wat tijd gehad om snellere bandjes te leggen en om de bagagebakken in te richten.







donderdag 22 juni 2017

Autonome auto's en autonome bruggen gaan niet samen.


 
“ De brug gaat al open voordat ik aan de overkant ben” moet de auto gedacht hebben…….

 
De brug over de ringvaart bij Schiphol Oost heeft geen lokale brugwachter en werkt grotendeels automatisch en ook ik zag geen chauffeur in het voertuig waarmee ik concludeer dat deze zelfrijdend was, ik constateer daarmee ook dat autonome auto’s en autonome bruggen dus niet compatibel zijn. Een slagboom vlak achter de brug is ook geen slim ontwerp overigens!
 
 
Als fietser ben je gewend dat je in het zomerseizoen vaak enige tijd opgehouden wordt door open bruggen maar dit zag er direct al uit dat omrijden een goede optie was. Gelukkig is er één kilometer verder nog een mogelijkheid om zonder zwemmen met weinig vertraging droog aan te komen aan de overkant. Gelukkig maar want ik was al wat gehaast aan het racen om de door Buienradar voorspelde driedelige onweersoverval voor te blijven. Dat laatste is overigens driedelig niet gelukt…

Al met al wel weer een verhaal voor thuis aan tafel J. De eigenaar van deauto zal vanavond aan tafel nog wel een wat emotioneler verhaal te vertellen hebben .... L

Later: Volgens de krant, blijkt dat de chauffeur in de file stond voor het stoplicht en geen kant op kon toen de bomen dicht gingen. Camera operator van de brug zat te pitten. Chaffeur in questie was op tijd uitgestapt gelukkig.

zondag 23 april 2017

De Zondagschef


Koken, ik hou me er ver bij vandaan behalve met hoog zomer achter mijn BBQ. Zondagschef, zoiets als zondagsrijder dus.....

Edoch, soms kom ik er niet onderuit, dan maar wat lekkers, en als ik dan eenmaal bezig ben is het nog leuk ook. De aanleg voor kokkerellen heb ik wel in theorie vanwege veel talent in de familie; mijn moeder kon een ouwe bloemkoolstronk nog lekker maken, mijn oudste zus is net zo een keukentalent, mijn tweede zus is sparerib-specialist, mijn jongste zus-en-man kunnen de meest exquise gerechten maken voor de familie-dinners en tot slot mijn broer die chefkok is in een eigen reataurant (De Waag) in Putten.  Dusssss....


Varkentje is al aan het oefenen in de marinade...

Vleesribben ofwel krabbetjes

Zaterdagochtend waren we even met de fiets naar de markt, daar kan ik dan mijn ogen uitstaren naar al het heerlijke gevogelte, vlees, vis, nootjes en meer. Na het passeren van een kraampje met Surinaamse spareribs op de gril kreeg ik de heerlijke geur niet meer uit mijn neus. Een portie meegenomen voor thuis en daarna bij de kraam van de eco-slager mijn blik tussen de vrije uitloop spareribs gegooid. Oi, dat spareribvlees is bakduur voor weinig vlees en veel bot. Echter men heeft ook “vleesribbetjes”, 3 kilo voor 10 euro. Ik herkende ze van mijn moeders kookpot, heel veel vroeger; uren sudderen op een petroleumstelletje alhoewel dat vroeger een petroliestelletje werd genoemd. Detail, maar altijd verrukkelijk lekker! In een jonger verleden had ik het zelf ook weleens geprobeerd met behulp van instructies op het etiket van de Jumbo maar met wisselend succes; met wisselend bedoel ik van taai tot droog.

Dus nu eerst het internet uitgespit, wat voor vlees is het eigenlijk? Hoe maak je het mals, hoe braad je het?

Het vlees blijkt van een varken te komen en over de locatie van det deel aan het dier is internet niet geheel eenduidig. Vleesribbetjes blijken ook wel krabbetjes te worden genoemd en zitten onder de voorpoot aan het borstbeen. Een andere site plaats de krabbetjes aan de onderzijde van dier, te weten de achterste ribben. Ook de jongedame van de slagerskraam had ze daar zitten maar ze had ze nog nooit bereid, haar moeder wel. Dat herken ik dus.  Echter vanwege de hoeveelheid kraakbeen denk ik toch dat de krabbetjes de voorste kleine ribben met borstbeen zijn.



Voorste ribbetjes?


Of achterste ribbetjes?




Over het voorbereiden en braden van het vlees zijn er veel verschillende recommandaties zodat het toch wel weer gokken wordt. Wel vaak kom ik het woord “marinade” tegen. Leuk, nog nooit gemaakt! Weer het internet op maar helaas hebben alle recepten weer van die gezonde ingrediënten die ik niet in huis heb zoals citroenschillen en sinaasappelen. Wel heb ik bier, sweet chilli chickensaus, ketchup, ketjap, wijnazijn, citroensap, mosterd, honing, en heeeeel veel potjes met kruiden met soms namen die ik nog nooit heb gehoord. Dus veel chickensaus wat bier en van al de andere zaken een preuts beetje. Oh ja, de pot met zure haring was inmiddels ook leeg gevist, dan maar de overgebleven zure uien en mosterdzaadjes in de marinadesaus. Flink roeren en proeven ... Nou .......oei... , de marinade is ook om het vlees zacht te maken....

Albert Heijn zou jaloers zijn op onze                  Des te meer des te beter?
Orientaalse voorraad !

Het varken in de marinade, dat moet het beestje leuk vinden na 3 jaar blubberen in een modderpoel. Na 4 uur weken en trekken kan het vlees in een ovenschaal compleet met marinade op 135 graden afgedekt met folie. Minimaal 2 a 3 uur. Deze braading heb ik geselecteerd en gecombineerd uit een tiental recepten die me bevielen, met fingerspitsen gefuhl dus.... Elke 10 minuten draaien had ik gelezen,  ik doe het maar elk half uur want anders houd ik geen vel aan m’n vingers in die hete oven.

 
In de marinade, ongeveer 1.2 kg ribbetjes.
Vleestemperatuur langzaam naar 100 graden

Na 3.5 uur klaar !

 Zo zacht dat de botjes van het vlees vallen :-)

 En de smaak? Goed, heel goed, maar toch aan die marinade ga ik nog wat sleutelen.