Omdat het leuk is....

Door schade en schande wijs.

Afgelopen januari 2018 had ik op mijn nieuwe QV de 4x Marathon+ banden gemonteerd op maximale druk. Want die banden gaan volgens de advertentie op een Indies spijkerbed nog niet stuk. Ik haaaat dus lekke banden, vooral in de winter. Maar goddokke watreeddatzwaar. Naast dat de M+ veel extra weerstand geeft is de grip op het asfalt onder een QV zoals een aap in de bananenvla en zwaait de QV bij het minste of geringste alle kanten uit. Halverwege de rit zag ik dan ook het asfalt nu eens van boven mijn hoofd alsof je thuis komt van een wild feestje. Daar werd de QV niet mooier van, resulterend in diepe grieven in mijn QV maar vooral in mijn reine trotse ziel……

Na negen maanden lang rond gereden te hebben met volle frustratie in een nieuwe maar beschamende fiets, wat resulteerde in een voorjaar met steeds vroeger opstaan om in het donker te rijden en op het werk geruisloos langs de fietsenstalling te rollen om nog net achter de vuilcontainers te parkeren.... Na negen maanden sparen en een bankoverval kreeg ik bij een onderhoudsbeurt bij VMB.nl, gestimuleerd door hun meewarige blikken, het goede aanbod om ook voor hen deze vernederende wegreclame een beetje glad te strijken. Het resultaat is zeer bevredigend en mijn fiets is weer mijn Trots! 😊

Weg met die kut M+ banden en inmiddels rij ik op 28mm Continental Speed Contact (6bar) voorbanden vanwege de goede draaicirkel en met de 50mm Schwalbe Big Apple (4 bar) achter met hoog comfort en zeer goede grip. Ik kan deze bandencombinatie aan iedere QV-er (in Nederland) aanbevelen. Afgelopen maand weer veel kilometers gemaakt met veel plezier!  En over lekke banden; de laatste maand elke week één, maar gewisseld in 5 (vloekende) minuten. Acceptabel.

Na al deze verbeteringen nog steeds zo traag als de Brexit onderhandelingen dus in het voorjaar de e-ondersteuning maar gemonteerd zoals je kunt lezen in mijn vorige blogpost.

De kunst van het sneller worden.

Enige tijd geleden schreef ik dat het me in de winter mede door de Maraton+  antilek ankerbanden te traag en te zwaar ging. Gelukkig had ik nog een setje Bafang liggen en een oude nog goede accu. 

Met adapter delen van Velomobiel.nl en Alligt gemakkelijk de ondersteuning ingebouwd. 

De kabelbomen ook aangepast voor de posities van de componenten ten opzichte van een bukfiets. Het resultaat is fantastisch, fenomenaal! Mijn reistijd per dag ingekort van 3,5 uur naar 2,5 uur! Hieronder nog wat foto’s van de ombouw.

De kunst van het trager worden

De laatste weken vooral ’s ochtends slak ik met de velo naar het werk en na het douchen sleep ik mij naar mijn bureautje aldenkend ”morgen weer met de auto”.

Eigenlijk bedoel ik de kunst van het accepteren van het trager worden; het wil niet meer zo snel en ik ondervind steeds meer weerstand in alle vormen.

Hulde aan de Angelsaksen die wel drie woorden voor weerstand hebben zoals “resistance”, “friction”, “drag”. Ik zal maar zeggen dat ik de laatste tijd een hoge weerstand ondervind om extra vroeg mijn bed uit te glijden om met mijn low air-drag velomobile met great friction disk-brakes en om vooral de high resistance-aandrijving te overwinnen om naar het werk te pedaleren….

Natuurlijk geef ik eerst het materiaal de schuld zoals ook vorige winter toen  ik met mijn Strada op z’n Marathonnetjes ondanks veel inspanning geen wielrenner meer voorbij kwam. Gelukkig lag er afgelopen zomer een nieuwe velomobiel in het verschiet. Toen ik de nieuwe QV in augustus ophaalde kwam ik meteen weer lekker op tempo en kon ik de kentekenplaatfietsen weer aan. Na een maand helaas al zag ik de kentekenplaatjes al steeds weer kleiner worden.

Bij Velomobiel.nl na een grondige inspectie van de QV bleek alles prima in orde dus aan Theo van VM het stroopissue voorgelegd. Het kwam hem bekend voor, het is de “Euforie factor” zegt hij. Theo komt het vaak tegen! Met een nieuwe fiets en hooggespannen verwachtingen gaat het als een speer maar na verloop van tijd ebt het weer weg.

De euforie factor, zoals Theo het noemt, dat is de positieve emotie die je prestaties kan verhogen zoals de schaatser die wordt aangemoedigd in het stadion of door de hoge verwachting van een nieuwe fiets. Theo vertelt dat Clement Pillette er onderzoek naar heeft gedaan met z’n vermogens-sensor op de trapas en ontdekte dat je prestatie inderdaad tijdelijk hoger wordt na een goede of boze emotie. Ik hoop hiervan ook nog een grafiekje te ontvangen.

 

Wat Clement daarnaast in kaart brengt is dat ’s winters de lage temperatuur en bandenkeus een grote invloed hebben op de benodigde energie en snelheid. Clement toont een interessante grafiek die laat zien dat de benodigde energie omgekeerd evenredig is met de temperatuur, tot wel 30%. Ik schat in dat met de huidige 4x Marathon plus het verschil nog wel groter is.

 

Gelukkig, ik kan “het materiaal” toch nog een beetje de schuld geven. Alhoewel ik mij niet kan herinneren dat het mij in het verleden ook zo moeilijk afging. Mogelijk gaat mijn geheugen ook achteruit ….

Op de site van Wim Schermer vond ik nog een aantal heel interessante grafieken die Clement Pelitte heeft verzorgd met veel bandenonderzoek van Wim. Bewonderenswaardig onderzoek! Het blijkt dat een 24 graden tempratuur daling ongeveer 6 Watt energie kost en dat Marathon plus bij 35kpu 50% (50 Watt) meer rolweerstand geven dan F-Lites. Dit is dan nog bij een gewicht van 100kg totaal, met mijn 160kg komt daar nog eens 50% bij (75 watt). Ter referentie, een goede fietser levert tussen de 130 en 150 Watt continue. Het is dus eigenlijk nog een wonder dat ik vooruit kom. Hierboven en onder de grafieken (iets ingekort om bij mijn eigen snelheidsbereik te blijven).  

 

Shermer/Pelitte

Update:  Ik herinner me dat ik al eens eerder flink zat te tobben met hetzelfde issue (2012), ik rekende uit dat 22 graden temperatuurdaling ongeveer 10% meer luchtweerstand geeft; 10% van 52 watt = 5 watt, wat dus redelijk overeenkomt met de grafiek.

17 ton blubber-sneeuw verzet met de velo

Flinke sneeuw afgelopen weekeinde dus een aantal dagen met de auto naar het werk omdat ik wel heb geleerd dat fietsen door de sneeuw met een velomobiel een regelrechte ramp is; de voorwielen lopen vast en de achterwielen slippen door en het kost sowieso heeeel veel energie.

Maar woensdagavond na een paar glazen wijn voelde ik me weer genoeg een held om donderdag de velomobielfiets weer aan te trekken (ik moet me ’s avonds namelijk altijd psychologisch voorbereiden); de wegen en fietspaden zijn weer schoon van de sneeuw door de plotse dooi. Edoch, als ik in alle vroegte vertrek dalen de vlokken weer volumineus naar beneden en de auto’s in de straat lijken allemaal op elkaar. Zo ook is het wegdek bedekt in een laagje blubbersneeuw.

In de verwachting dat bij plus 1 graden de gestrooide wegen en paden wel schoon zouden zijn vertrek ik toch. Nou, niets was minder waar want de sneeuwblubber hield aan tot in Amstelveen …  Toch dapper doorgezet met een snelheid van 20kpu waar ik normaal rond de 33 zit.

Zo ploegend door het witte landschap toch in mijn onderkoelde hoofd een sommetje gemaakt. Een sommetje van “hoeveel blubber zou ik op zo een rit verzetten”?

 Door gebrek aan een papiertje duurde het toch wel 10 kilometer eer dat ik het verbluffende antwoord had .... 17 ton !

 !!

Dan valt mijn snelheid van 20kpu wel mee. Vanavond terug over een schone weg met wat wind in de rug weer lekker 33kpu gereden 😊

Het sommetje:

Ik heb 4 banden van 3,5cm breed, edoch ongeveer 2cm aan de onderzijde (0,02m)

Het laagje blubbersneeuw is meer dan 1.5 cm dik (0,015m).
Ik maak wel gebruik van de bestaande sporen, dus gemiddeld 50% wel door de sneeuw.
Het traject door de sneeuw was 35kilometer.

Mijn banden hebben een geprojecteerd oppervlak in de sneeuw van 0,02m x 0,015m.

Per meter verzet ik per band (in meters) dus 0,02 x 0,015 x 1meter = 0,0003 m3.

x4 banden x 50% x 35 kilometer (35000 meter) = 21M3.

Ik schat dat natte sneeuw 0,8 ton per kuub weegt, dus ik verzet 17 ton sneeuw !!!!

Omdat het kan !

 

Wassen en wegen

Mooie zondagmiddag en mijn vrouw zit lekker binnen "vrouwen" series te kijken. Dus alle reden om de vieze Quattrovelo eens te wassen.

 

Eerst alle spullen er maar eens uitgeladen, allemachtig wat een zooi sleep ik mee zo op mijn dagelijkse fietstocht naar het werk. Vanwege de enorme bagagemogelijkheden van de QV geen probleem maar ik was wel benieuwd wat het nou weegt.

 

Een jaar of zeven geleden heb ik het ook al eens gedaan. Wat me opvalt is dat de meeste gewichtswinst toch aan mijzelf zit 😊.

Ook de QV wil ik wegen dus de wielkasten maar eens gespoeld en geborsteld (zo goed of kwaad als dat gaat) en daarna een paar uurtjes in de wind te drogen.

Quattrovelo, Standaard maar extra gewicht door canopyhood en achterremmen	36,3 kg
Zetelbekleding, accu, fietspomp, bidon, tapijt, trui, windjack, tas gereedschap, laptop, tas, radio, telefoons, en meer.	9,5 kg
fietsschoenen	0,8 kg
berijder	106,8 kg
Totaal tonnage	153 kg

 

Parkeerrem op de achterwielen

 

Op de QV heb ik de remoptie op de achterwielen genomen, hier ben ik zeer tevreden over. De bediening van de voor- en achter- remmen met respectievelijk de rechter en linker hand is zeer natuurlijk en went snel. De remkracht is zeer goed en fijn te doseren. Deze fiets remt vele malen beter dan de Strada’s, Go-One en Quest die ik heb gehad.

In een FB post van Denez Bodennec‎ las ik dat hij z’n remhandle voor de achter remmen had verwisseld met één die een parkeerstand heeft, dat vond ik direct een zeer goed idee; bij de QV (en vele andere velomobielen) moet je bij het verplaatsen steeds de parkeerrem aan en uitzetten terwijl je er bij de QV (met achterremmen) ook nog slecht bij kunt. Met de parkeerrem op de achterwielen kun je de nu de fiets verplaatsen met aangetrokken parkeerrem.

 

Kosten: één remgreep, €5,35 bij Internetbikes (360181 Amigo remgreep V-brake rechts 3-vinger zwart).

 

Oude en nieuwe handel

De remhandel wil er net niet af dus een millimeter van de houder van de claxonknop afknippen