Als een marcherende lijn mieren; de OBT 2011 !!

 

 

Vandaag voor dag en douw op om de twee uur durende rit naar Schermerhorn (nabij Alkmaar) aan te vangen om daar mee te rijden in de Oliebollentocht. Afgelopen dagen de gele Strada (S15) omgebouwd naar mijn lichaamsmaten omdat mijn rode Strada zwaar is beschadigd en niet meer operationeel is. De elektrische ondersteuning had ik maar niet uitgebouwd omdat ik al een maand niet heb gefietst. Dit bleek een verstandige beslissing te zijn.

Al een paar maal meegedaan aan het evenement OBT en het is altijd een gezellig gebeuren. Dit jaar samen met Jurren (BeuaBleu). Vertrek om 7.45 uur met de Velophone op, deze maakte ook nu weer de riteen stuk gezelliger. Ik hoop dat Jurren dit ook vond :-)). Tot Diemen wind tegen maar daarna stevig mee en in vlot tempo naar het noorden. Net voor Ilpendam een gebroken ketting maar we hadden allematerialen bij ons dus na 10 minuten weer op de rit.  Na aankomst in Schermerhorn ontmoetten we veel bekenden zodat de tijd voorbij vloog en om 11.15 weer in de Velo’s voor aanvang van de Oliebollentocht in drie startgroepen. Beter gezegd “Oliebollenrace”; want ik moest het eerste stuk het tempo al tot 40kpu opvoeren om het “peloton” van groepB in te halen dat zich met een snelheid van 35kpu voort bewoog. Later viel de groep in delen en kruisten we in een beter tempo van 25kpu naar de chocolademelk en appeltaart. Na de pauze ging het tempo veel beter. Aan het einde van de rit nog even een opstelling voor het Guinness Book of Records met de ongeveer 140 velomobielen.

Koffie, oliebollen en nog wat napraten en om 16.00 retour samen met nog 3 mannen van Velomobiel.nl die ook in Almere wonen. Deze jongens houden van stevig fietsen in hun Questen; een tempo van 35-40kpu pal tegen windkracht 5 in was geen probleem. Ook Jurren kon dit moordende tempo goed aan. Godzijdank had ik de elektrische ondersteuning nog intact gelaten en zoemde ik lekker mee. “Wat loopt er toch bij jou aan” zecht Jurren naar aanleiding van het zoemende motorgeluid! “Nou Jurren, dit is mijn geheime wapen” !!! Hahaha!

Daar de freewheel in de crank onderweg stuk ging ga ik de ondersteuning toch snel uitbouwen. Tevens is het systeem niet geschikt voor mijn lichaamslengte; door de brede cranks raken mijn voeten de kuip. Marktplaats.nl dus.

Kees,Marian en vrienden, hartelijk dank voor de organisatie!

uber fet cool

“Dochtertjelief”, een intelligent en creatief talent, (ja ja, de appel kan ver van de boom vallen) studeert op de “Jan desBouvrie  Academie” in Deventer en ze loopt dit jaar stage. Het begon als assistent to the assistent of the Set-Dresser van “Rembrandt en ik” (jan 2011 EO) en ze was meteen verslingerd aan de film wereld. Vervolgens werd ze set-verantwoordelijke bij enkele succesvolle kinderseries van Nickelodeon zoals Naranjina en Pardoes. Inmiddels heeft ze zich opgewerkt tot Leading-Setdresser van 48-Hour movies en Kelder-Undergroud. Dus zaterdags klinkt het “Pa, heb je nog oud ijzer, kettingen, lasapparaten., slijpers, wielen, pallets ……. Nou ja, troep zat hier in Almere dus, al die troep versleept door mevrouwtje in een ondergelopen kelder in Amsterdam en filmen maar….

Andere “Dochterlief” is “netjes” afgestudeerd als jurist in meerdere vakgebieden en werkt bij een groot accountant kantoor in Amsterdam en de rest van de wereld. Dat werk is ook boeiend, maar het geeft misschien minder spectaculaire plaatjes.

Alhoewel ….

De grap waar de dames hun vrienden deze week op trakteren is de ontvangst van hun eigen kerstkaart van vorig jaar die de dames nu terugsturen  met de tekst  ”met een gerecyclede kaart is de wens niet minder waard”. Inclusief glitters natuurlijk .

De Bekentenis

Vandaag met de e-Sunrider 80km heen en weer naar het werk. Het viel me niet tegen. Beter gezegd nog; het was een heel plezierige tocht!!  Rustig en met een matige inspanning toch 35kpu ondanks het on-aerodynamische velomobielen dakje.

De mogelijkheid die ik ook ontdekte is dat de fiets zonder enige inspanning 34kpu bereikt.

Of, wat ook mogelijk is, is met veel inspanning een snelheid van 36kpu. Het maakt dus niet uit met hoe veel inspanning je fietst, het gaat nauwelijks harder (het stroomverbruik neemt wel flink af bij veel inspanning).

Dit deed me realiseren dat een e-Sunrider een andere categorie fiets is dan de Strada of de Quest. Een e-Sunrider is een “Cruiser”; een comfortabele fiets om beheerst en met weinig inspanning (lees weinig zweten) lange afstanden mee te fietsen in een (relatief) mooi interieur. Door de hoge zit positie is je overzicht in het verkeer beter en door de hydraulische schijfremmen rem je zeer effectief. Met een e-Sunrider moet je niet willen racen; je houdt een Strada of Quest toch niet bij en in de bochten kieper je om. Met een e-Sunrider moet je lekker “toeren”, lekker “slenderen” genieten van de omgeving in je comfortabele Sunrider stoel. De e-Sunrider heeft een eigen “niche”; een specifiek product voor een specifieke gebruiker: de “beetje alternatieve” “beetje sportieve” “beetje milieubewuste” dagelijkse forens.

Oh ja, afgelopen zondag werd ik 55.

Nu, na een paar dagen, behoor ik dus tot de categorie “ 55plus”; ik mag me bij allerhande clubs aansluiten en naar de 55+ beurs in elke grote Stad van Nederland. Maar bovendien mag ik ongegeneerd een fiets met elektrische ondersteuning rijden !!  De reparatie van de Strada heeft niet zo een haast meer ….

Door de 20.000 km grens, maar niet ongeschonden ...

Vandaag door de 20.000km grens, en dat binnen 16 maanden!  Ondanks dat ik zeer tevreden ben met de Strada heb ik de indruk dat hij niet opgewassen is tegen mijn krachten; vanmiddag op de terugweg begon de stuurkolom te zwabberen bij elke pedaalslag en elke verdere kilometer werd de uitslag groter. Bij thuiskomst blijkt het neusframe bijna doorgescheurd. Ik vermoed dat de breuk te maken heeft met het ongeval van28 oktober waarbij het neusframe een flinke klap kreeg en vervormde. Echter soortgelijke breuken heb ik eerder gehad en wel in het achterframe, in de “kledinghanger” en op een andere plaats in het neusframe. Alles is netjes gerepareerd door Velomobiel.nl.

Op school heb ik geleerd dat een kritisch ontwerp (op gewicht) een “failure rate” heeft. Dus bijvoorbeeld 1 op de 100 constructies moet stuk gaan, zo niet dan is het ontwerp “over-gedimensioneerd”. Helaas gebeurt het falen steeds bij mij ….. 

Voor de volledigheid moet ik er wel bij vermelden dat Ymte van Velomobiel.nl mij vorige week tijdens de schade taxatie (van de aanrijding 28 okt) vermeldde dat ik niet te lang door moest rijden met het kromme neusframe ……. Hij krijgt dus eerder gelijk dan ik hoopte.

Dus morgen niet met de Strada naar het werk. Gelukkig staat er nog een Sunrider te verstoffen die ook wel weer eens naar buiten wil. Dus vanavond maar de banden bijgepompt, ketting geolied en vooral de accu van de e-support geladen. Morgen lekker “slenderen” dus.

Oranje “spiegel” in de avondzon



Plaatje 1

Bekijk de plaatjes en zoek de verschillen.

Ja u heeft het juist, de overeenkomst is “Jurren”.

Plaatje 2

Het verschil is het aanzicht. Op plaatje 1 zoals ik gewend was Jurren te zien en te fotograferen, met de camera naar achteren. Op plaatje 2 ziet u een foto van Jurren zoals ik hem vanavond de hele route zag. Op grote afstand en ik er achter. Veel gemakkelijker met fotograferen. Dank je wel Jurren. 

De aanleiding is dat Jurren z’n oude Mango heeft verruild voor een spiksplinternieuwe Strada. En blauw is nu eenmaal sneller dan geel (en rood).





Mooi blauw is niet lelijk.

 Jurren, gefeliciteerd met je mooie fiets en houdt hem mooi ( kijk uit voor honden, brommers, sloten maar vooral oude dametjes ….)


Voor de Statistieken:
- Vanochtend om ongeveer 7 uur kwam ik in Ouderkerk een gele Quest tegen met ambulance strepen of zoiets. De fiets en de Velonaut heb ik een keer ontmoet, met de oliebollentocht 2010. Zijn naam weet ik niet meer (sorry ...)
- Vanmiddag om half vijf kwamen we een dame tegen in Ouderkerk in een donkergroene Mango.

Wat wordt het mooi op de weg !

kms voor oktober 2011

Ik zie op de blogs steeds meer meldingen van de maandafstanden. Daar wil ik dus ook aan mee doen;

Deze maand 1380 kms en dit jaar al 13310!   Voor mij record afstanden!

Vorig jaar had ik een jaartotaal van 13516. Dat ga ik dit jaar dus flink overtreffen. Echter met de kilometers die ik tegenwoordig rijd zit ik wel aan mijn maximum. Dus volgend jaar maar geen record …

Daaristieweer

Vanochtend een lekker rondje Ouweland gefietst. Hier in de polder noemen we de polder het “Nieuweland” en het niet-polder het “Ouweland”, behalve mensen van ietsbetere komaf, die noemen het “Oude-land”. Dat is detail nauurlijk.

Rondje Ouweland voor ons is Almere, Stichtse brug bij Hilversum daarna koffie en appeltaart bij LaPlace in Hilversum, over de heide en bos naar Naarden, boven de Naarderplassen langs, Muiderberg, Hollandse brug en weer naar Almere. De Stigtse brug en de Hollandse brug zijn leuke uitdagingen, ongeveer 18 meter hoog vanuit de polder over een lengte van ongeveer 600 meter klimmen. Een procent of 3 dus maar. Ik ben goed in deze klimmetjes en er is maar zelden een racefietser die me bij houd.

Op de terugweg nog een leuke ontmoeting met Beekmans (Beekie) en een gezellige Velonaut uit Huizen, genaamd Clement. Clement is 8 jaar geleden overgewaaid uit Parijs naar Huizen voor z’n werk en aan een lange Hollandse schone blijven hangen. Clement heeft het in Nederland goed naar z’n zin en is volledig geïntegreerd te oordelen aan z’n voorkeur voor velomobielen. Hij spreekt gelukkig al behoorlijk Nederlands want mijn Frans is beperkt. Na alle nieuwtjes uitgewisseld te hebben na 20 minuten weer in de fiets voor het laatste stuk van de 65km route.

Al met al weer een heerlijke rit met een leuke ontmoeting!