De jeugd uit het Oosten

Het is alweer een aantal weken geleden dat ik om 06.15 uur des ochtends een 3tal jongeren ontmoette op het fietspad nabij de Gaasperplas in Amsterdam Zuid-Oost. Bepakt en bezakt en in druk overleg. Hulpvaardig (= nieuwsgierig) als altijd vroeg ik naar hun doel en of ik van advies dan wel hulp kon dienen. Er volgden vele woorden maar geen één die ik verstond. Omdat hun taal een beetje Oostblokkerig klonk probeerde ik wat Duitse woorden die ik nog had onthouden van de middelbare school. Dat lukte, de jongeren vertelde me dat ze de avond te voren uit Nijmegen waren vertrokken om wat te vertoeven in Amsterdam. Het was me niet geheel duidelijk of het de bedoeling was dat ze al dezelfde avond zouden aankomen, echter de nachtelijke verdwaaltochten had niet hun goede humeur aangetast. Nadat ik hun richting het Centrum had gewezen vervolgden we allen weer onze route.

Dikke nippels

Wat doe je op een regenachtige zondagmiddag wanneer je vrouw aangeeft nog even naar bed te gaan, nou, wat onderhoud aan de Velo dus. Zo een 5000km geleden nieuwe Marathon Plus banden gemonteerd op de voorwielen en door de schuine stand van de wielen slijten deze aan de binnenzijde meer dan de buitenzijde.

 

Banden gewissseld

Daarom maar even de rechter en linker band omwisselen zodat ze weer gelijk slijten. Ook even de spaken bijstellen edoch het blijkt dat in de velgen na 4 jaar weer, pekel en veel bochten de koppen van de spaaknippels door de velg slijten. Bij het zoeken naar een sluitringetje als tijdelijke oplossing vond ik toevallig spaaknippels met gelijke schroefdraad maar met een veel dikkere kop. Probleem opgelost dus, geen nieuwe velg nodig !!  Zo simpel kan het zijn J.

 

                                                      Versleten gat met grote nippel

 

                      verschil in nippels

@#$! weer pech …

Zo éen a twee maal per jaar sta ik stil met mijn Strada op een ongeplande locatie en op een ongepland tijdstip.  Dit soort gebeurtenissen zijn slecht voor mijn humeur, dat kan ik je zeggen. Het gebeurde me nog in augustus om 05.45 uur tussen Muiden een Weesp midden op het fietspad; bout uit de naaf van het achterwiel en dus geen aandrijving meer. Het schakelen ging al een paar ritten heel raar en dat was dus een voorteken! . Gelukkig was het toen al licht en kon ik de onderdelen weer snel terug vinden en even later weer al mopperend de tocht vervolgen. Gelukkig hadden Strada Express en BeauBleu me niet gezien en ontliep ik daarmee hun sarcasme en honende fotoos op het blog. Die losse bout, dat heb ik een paar jaar geleden al eens gehad voor het AMC en moest ik me laten ophalen door Lieve-Liebeth met de Strada bovenop de Panda.

 

De achternaaf

palletjes in de vrijloop

Vorige week ontmoette ik ook weer zo een oude bekende: de “lamme vrijloop”, trappen wat je wil maar niet verder komen. Zie mijn post van een jaar geleden “hulde aan de wegenwacht”,  waar ik eigenlijk ook niet veel verder mee kwam en me weer moest laten ophalen door Lieve-Liesbeth. Een jaar later exact hetzelfde, weer een lamme vrijloop maar nu net na vertrek van huis dus maar teruggelopen. Dan kom je er achter dat 7 minuten fietsen dus bijna 3 kwartier wandelen is !!

Des middags wat eerder vertrokken van het werk en met de Strada in de koffer van de Espace om 17.30 bij Velomobiel.nl waar Allert zo vriendelijk was om de vrijloop in het achterwiel even snel te vervangen, “kwartiertje werk”.   Nou ….. alles zat flink tegen en bijna elk onderdeeltje, nieuw of oud, moest door de draaibank in of had loctite nodig om weer te passen. De achterbrug is er wel 4 keer uitgeweest. Twee uur later kon ik eindelijk weer gaan. Ik ben blij dat ik deze klus zelf niet heb aangedurfd want er is best wel wat technisch inzicht, kennis en gereedschap voor nodig. Ook past een standaard vrijloop niet omdat Velomobiel.nl de binnendiameter van de vrijloop wat heeft uitgedraaid om een dikkere achteras te kunnen monteren.

Het falen van de vrijloop was te wijten aan de grote hoeveelheid roest en vocht aan de geveerde palletjes in plaats van vet. Maar hoe kan dat nou? De vrijloop is toch afgedicht?. Ik haal wel eens de tuinslang flink onder de spatborden door om mijn fiets een kilo lichter te maken maar spuit nooit recht op de vrijloop?

 

Ik ben benieuw of andere rijders dit euvel ook kennen.

cassette met vrijloop

vastgeroeste palletjes

 

 binnenzijde vrijloop

 





nieuwe vrijloop

 

 

 

 

Kreatief met band

Kreatief met band

De Schermer-Gang heeft al heel wat testen met banden uitgevoerd en beschreven, met groot publiekelijk belang, echter het kan nog bonter met bandentesten; ik trof net onderweg twee tieners die het voor elkaar hebben gekregen om tijdens het fietsen het voorwiel muurvast te rijden met de binnenband in de naaf en de buitenband om het stuur. Zo midden op de Hollandse brug ver verwijderd van alles en iedereen doet vermoeden dat ze direct hulp nodig hebben. Hulpvaardig als ik ben dus zonder twijfelen gestopt en fotoos gemaakt voor mijn blog om hulp te vragen voor deze twee zielige jongeren. Wie kan deze scholieren snel helpen met hun pech ? 

Dieren in het nieuws.

Jaja, een oude vertrouwde…

In de loop der jaren met de fietstochten al heel wat leuke, bijzondere of aaibare dieren tegengekomen. Doorgaans bij het zien van een beest duikt direct de gedachte op van “hoe zou die smaken”, maar ook wel eens van “goh, wat leuk, laat ik eens een foto maken”. Het fotoboek maar eens doorgespit voor wat leuke plaatjes op het blog.

 

Hieronder wat dieren uit de Flevopolder;

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Roofvogel, maar welke weet ik niet ..  Wie wel ?

 

Reiger, Leeghwaterplas, Almere

 

Noorderplassen.

 

Noorderplassen.

Ooievaars, Natuurpark Lelystad.


Veluwe;

Bij Putten.

 

Het Gooi scoort ook goed;

 

       Onder de A1 bij Naarden

 

Nabij Weesp.

 

Heide/bos bij Bussum.

 

Lage Vuursche.

 

Heide/bos bij Bussum.

 

Naardermeer.

Een paar dieren tijdens tochten in Frankrijk;

Camarque

Kirchheim, Duitsland.

Valensole, Frankrijk.

Camarque, ik weet niet wat het zijn ?
(met lange rattenstaart)

De winterkilo’s, ik ben te klein!

Een beetje dikkerig.

 

Het probleem,

Ik herken mijzelf in het “Bourgondische type”. Dit zeggen gezellige mensen (zoals ik) van zichzelf als ze gewoon alles eten en drinken wat ze lekker vinden en omdat hun opa 100 jaar werd. Ik geef issues dan ook graag een wetenschappelijke naam zodat ik met lastige problemen gemakkelijk weg kan komen; mijn kind is niet lastig maar het heeft ADHD en zo. Daarnaast is de laatste jaren mijn bloeddruk volgens de dokter te hoog en slik ik pilletjes. Lekker zijn ze niet maar gelukkig wel klein en ik hoef daarom geen 10 kg af te vallen, als alternatief kan ik eten en drinken wat ik wil. Toch? Of niet … Wel vervelend is dat, als je die pilletjes krijgt, je ook elk jaar een bloedtest moet laten doen. Nou daarmee maak je het jezelf niet makkelijker ..… De dokter hamert op “bloedsuiker, cholesterol, lever Y, etc”, en dokter zegt dan, beste patient,  ga eens kijken op “Bodyworlds” ….  Tsss, hou het netjes Doc…

 

Nou, ik doe zelf ook onderzoek en dan vind dat ik je voor een goede BMI wat langer zou moeten zijn. Dat zette me toch wel aan het denken. De optimale gezonde BMI is 25, stop dat in de geheime formule met je gewicht van 105kg en je krijgt je optimale lengte; voor mij zeker 2meter en 5cm. Mooi, veel van die eigenschappen heb ik al zoals een schoenmaat van 46 etc., maar pas ik met 2.05 nog wel in mijn Velomobiel?

Verder onderzoek brengt een interessante Oosterse wijsheid aan het internetlicht; het verlengen van je benen tot wel 15 cm en meer, alle gezondheidsproblemen  in één keer (=8 weken) opgelost.  Kijk, daar hou ik van, het verkennen van de mogelijkheden, ik ben tenslotte ook een wetenschapper.

 

De Sociale druk,

Een half jaar geleden rolde ik een nieuwe werkkring in. Mijn geliefde technonerds moest ik ruilen voor de gevreesde gezondheidsfreaks met constante blik op mijn kantinebord.  Met mijn  wekelijkse kantinefrietje en 3x zakje mayo kwam ik niet meer weg. Esther, een enthousiaste collega met haar calorie-app al in de aanslag voordat de kantine is bereikt, toonde kraakhelder aan dat ik nog leefde bij Gods-gratie. In eerste instantie klonk dat wel logisch als je weet hoe ik het WWtraject fiets met mijn Velomobiel. Maar nee, er dreigen meer gevaren zoals de frites met mayo op woensdag en de hamburger op donderdag en de omelet op maandag, het is dodelijk ! Ik neem dan ook de laatste tijd de frites ook maar met 2 mayo en afgelopen woensdag met één zakje (ook nog één zakje in mijn broekzak, maar dat telt natuurlijk niet). 

Ook Velolies, waar ik ut (koken) weleens mee doe,  heeft me afgelopen 3 jaar zien verworden in een volwassen man op middelbare leeftijd tot in “de groei van z’n leven”. Deze verworven volwassenheid interpreteert ze anders dan ik en met haar gevoelige sociale bekwaamheden geeft ze aan dat ik wat “dikkeriger” ben geworden sinds ze me 3 jaar geleden heeft leren kennen en ze heeft dan ook het offensief ingezet. Als ik bij haar aan tafel schuif is het de laatste tijd geen boerenkoolstamppot meer met spekjes en verse Veluwse Slagersworst, maar zuurkool met kippenshoarma en Griekse yoghurt smeur. Ik moet zeggen…., toch wel heel goed te prakken ! De inzet en support van Lies is groot want tegenwoordig loopt Lies met een loep door de Appie om de kleine lettertjes te ontcijferen op calorieën, suiker en E-factoren. Alle beetjes helpen. Maar afvallen door echt minder en “mager” te eten gaat bij mij niet lukken, daar krijg ik de hele dag honger van en dan moet ik weer meer eten.

De Verandering

Toch heb ik ergens het gevoel dat ik mijzelf hier en daar een beetje bedonder en dus maar de nieuwe uitdagingen bekijken, introduceren en volhouden. Een beetje bewuster eten maar wel lekker. Het is nog leuk ook !

Beetje minder ontbijt, doorgaans haal ik ’s ochtends op het werk bij het “warmdraaien” een half en rijk gevuld brood uit mijn velo-tas en knaag ik het gedurende de ochtend naar binnen. Ik merk dat het ook de helft kan!

Gezellig zaterdagavond in de winter bij het kijken van “huis en tuin” het volgende alternatief, al een paar keer geprobeerd; in plaats van king-size pinda’s (zoooo lekker) , gedroogde kikkererwten: tijdje laten wellen, klein beetje olie en kruiden en een uurtje in de oven. Veel werk vergeleken met het opentrekken van een bakje pinda’s, maar net zo lekker!

 

Het glaasje rosé of witte wijn blijft er nog wel even bij, zeg maar om mijn creatieve vaardigheden te stimuleren…..

 

Voorgerechtje met champignons; beetje kruiden, paar keer door ei en bloem en even in de olie frituren. Veel werk, maar wel heel lekker en leuk om te maken, ik ben gek op champignons! 

 

 

 

 

 

 

 

 

Runderworstje met roergebakken groenten als maaltijd, weinig werk en ook heel lekker.

 

Van collega Alex het gerecht met zoete aardappel, broccoli, gebakken ui met sambal en sinaasappel-saus; heel heel lekker!

Nieuw van Liesbeth een paddenstoelenlasagna met roergebakken spinazie, diverse paddenstoelen, sjalotje, sojacrème, cognac, sherry & madeira, filodeeg (loempia korst) en truffels; één van lekkerste gerechten die ik ooit heb gegeten.
 

(foto van internet, de echte foto leek te veel op een bordje p…)

 

Zo kan ik nog wel even door gaan, maar de trend is gezet. Sinds half december 3 kilo lichter. Haast heb ik niet bij het lichter worden. Doelstelling is om in september 2015 weer op 94kg te zitten. Dan gaan “de oude vrienden” op reünie om met de racefiets de oude routes in de Pyreneeën nog een keer te doen zoals elk jaar 1991 -2003.

  

 Zuurkool met kippenshoarma en Griekse yoghurt.

"De oude vrienden."

 

oeijoei joei-oei, de Rijnaak en de domme mountainbiker

Al meer dan een week zijn de fietspaden wit met hier en daar hoopjes van wel een centimeter hoog, lijkt soms net sneeuw. Maar het is ut niet, wel het rijkelijk gestrooide pekel. Ik mopper dan natuurlijk want ik hou ‘s morgens van mopperen en zout is slecht voor mijn wielen.

Het heeft het afgelopen weekeinde en vannacht geregend en bij vertrek vanochtend is het asfalt dan gelukkig weer eens mooi helder zwart met veel twinkelende sterretjes zoals aan de nu heldere hemel. Zou het glad zijn? Deze vraag werd direct beantwoord door een schuiver in de eerste bocht …. Na het weekeinde zo in alle vroegte is mijn geheugen helaas nog slechter dan dat van een goudvis en een kwartier later in een scherpe bocht probeert de achterkant van mijn Velo de voorkant in te halen. Ze eindigen gelijk en in de juiste richting om de tocht te vervolgen. Oeps, het was wel even flink schrikken! Opletten dus en rustig rijden en nu onthouden. 10 minuten later schuif ik op de ijsbaan langs het spoor op een scheefliggend pad tot aan de sloot. Weer oeijoei-joei. Het is echt superglad en ik kom dan ook geen enkele bukker tegen.... In Amsterdam-Zuidoost weer een schuivertje en in Ouderkerk kom ik het talud niet op van de provinciale weg naar Amstelveen. Het heeft daar ook nog eens flink gehageld en mijn banden maken een heerlijk knisperend geluid zoals dat van het bakken van ontbijtspek, deze metafoor komt misschien ook omdat ik een beetje op dieet ben. Zelfs de doorgaande weg door Amstelveen is één grote ijsbaan en ik hou dan ook angstvallig het weinige autoverkeer in de gaten. Ik kom zonder brokken aan, meer geluk dan wijsheid zullen we dan maar zeggen. Ik mopper nog wat over te weinig zout …

 

 

De Rijnaak

Even eerder zat ik in de klim tegen de brug Amsterdam-Rijnkanaal, dat is zwaar met een Velo dus met een gangetje van 22kpu naar boven. Halverwege een zijwegfietspad van links. Komt me daar een fietser aan die me pardoes voor de Velo schiet. Ik moet flink remmen en toeteren. Noumoetjetochh … ik kom van rechts, rijdt op een voorrangsweg en heb haast, het figuur hoort of ziet me niet eens !! de fietser rijdt nu voor me maar ohh, wat een enorme kont met een daarbij passend figuur in volledige harmonie, zonder hoofd en gehuld in een hele dikke zeiljas. Het lijkt wel een Rijnaak. Ik spin weer op om meteen de kolos te passeren maar er komt een slingertje naar links en de Rijnaak maakt zware slagzij tot op mijn inhaalbaan. Ik moet weer remmen en toeteren om averij te voorkomen en dat weer zonder enige getuigenis van berouw of maar een reactie. Ik doe weer een poging om er langs te komen maar tot mijn grote verbazing schiet de fietser weg als een Bayliner. Ik check geroutineerd de voornaaf, de achternaaf, maar niets … Dan bemerk ik toch een bagagedrager zo dik als de kont en bij het passeren zie ik het kleine zwarte Bosch wondertje onder de zadelbuis. Hijgend kom ik aan bovenop de brug en toer rustig en slippend verder naar het werk. Toch ook bewondering dat de persoon de fiets neemt !

Domme Mountainbikers

Vanavond terug met de “Strada Express” van Schiphol naar huis. De “kletskoppen” op ons hoofd zodat we lekker kunnen keuvelen. Na een tijdje hoor ik “zegt Velolies wel eens dat ze er geen woord tussen kan krijgen” …. , nee, dat heb ik nooit van haar gehoord …. “dat komt dan omdat ze de kans niet krijgt”. Rare opmerking van die "Strada Express", zal wel zuurstofgebrek zijn in z’n hersenen want we er hebben een stevig tempo in. Bij Muiden haken een paar jonge pezige mountainbikers aan die er wel zin hebben. We gooien er een paar kpu bij op want zo zijn we, maar oi, als dat maar goed gaat want de Hollandse brug komt er aan over een paar kilometer en dan zijn we met onze zware velo's flink in het nadeel. De weg draait naar het noord-oosten, stevige wind van opzij. Lekker! Zijwind is ongunstig voor bukkers en voor een Velo maakt het niet uit. De MB-ers lijkt het echter niet te deren en blijven in het achterwiel. Strada Express en ik bespreken de tactiek; "ik houd ze scherp en als jij dan een rustig tempo aanhoudt zodat ze in ieder geval één velo kunnen passeren, misschien nemen ze daar genoegen mee". Strada Expres is een intelligent man en ik hoef het maar één keer uit te leggen. Onverwacht, al een kilometer voor de Hollandsebrug op vlak glad strak asfalt gaat één van de bukkers sprinten. Wat een sukkel ! Dit is perfect voor een velo om
te sprinten. In no time ga ik naar de 40kpu maar de bukker blijft in mijn wiel, 45kpu maar de bukker blijft nog steeds kleven. Door naar 49 kpu dan en ik krijg het wel benauwd “hoe is het mogelijk” …… na 10 seconden meldt Strada Expres dat de vijand is ingestort. Pfff wat een taaie. Ik zak wat in maar wil wel de voorsprong nog wel wat uitbouwen want de Hollandsebrug begint over 200 meter. Ik hou een stevig tempo in de klim van 25kpu en even later vertelt Strada dat hij ook een stevig tempo heeft en ze beiden weer voor is. Na de Hollandsebrug teamen de Strada’s weer op en slingeren door al de bochten van het Spoorbaanpad. De MB-ers komen echter weer dichterbij. Zodra het Spoorbaanpad weer vlak, strak en recht is doet de mountainsukkel weer een sprintpoging terwijl éen kilometer verder er weer een klim is ……. Hij leert het dus nooit. Ik blijf hem weer stevig voor en bouw genoeg uit om de komende klim rustig te kunnen nemen. In Almere Literatuurwijk scheiden Strada Expres en ik zich en we stoppen om de “kletskoppen” terug te overhandigen. De MB-ers komen me voorbij, de euforie jeukt nog steeds, ik start snel op en knal ze voorbij alsof ze stilstaan. Dat zal ze leren ! Ik heb ze dan ook niet meer gezien, Wat een HEERLIJKE dag !